Home Uncategorized เขียนไว้ดีมากๆ พ่อแม่ได้อ่านจะเข้าใจมากขึ้น สอนลูกจับปลา..ไม่ใช่จับปลาให้ลูก

เขียนไว้ดีมากๆ พ่อแม่ได้อ่านจะเข้าใจมากขึ้น สอนลูกจับปลา..ไม่ใช่จับปลาให้ลูก

เขียนไว้ดีมากๆ พ่อแม่ได้อ่านจะเข้าใจมากขึ้น สอนลูกจับปลา..ไม่ใช่จับปลาให้ลูก

มีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งว่าวัยรุ่นคนหนึ่งขอเงินแม่ไปเที่ยว แม่บอกว่า….ลูกรู้ไหมว่าสมัยแม่อายุเท่าลูก ไม่เคยเที่ยวที่ไหน ต้องทำงานทุก อ ย่ า ง

พับถุงกระดาษข ายตัดใบตองข นไปส่ งข ายในตลาด แต่ละบาทแต่ละสตางค์ต้องอาบเหงื่อต่างน้ำ

ลูกนั่งฟังแม่เงียบๆ ลูกต้องรู้จักความลำบาก ไม่งั้นอีกหน่อยเกิดไม่มีแม่แล้ว จะทำยังไงซักผ้าเองยังไม่ได้ขึ้นรถเมล์ก็ไม่เป็น ใช้เงินอ ย่ า ง นี้จะเอาตัวรอดได้ยังไง เมื่อแม่บ่นจบก็ควักเงินยื่นให้ลูก นี่ไม่ใช่เรื่องแต่ง พ่อแม่จำนวนมากทำ อ ย่ า ง นี้

เมื่อลูกขอเงินไปเที่ยวจะพร่ำบ่นลูก และเล่าเรื่องเมื่อตนเผชิญความลำบากในสมัยก่อน เล่าย้อนไปถึงชีวิตลำบากของตน ในวัยเท่ากันแล้วปิดท้ายด้วยการให้เงิน ลูกไป

คนหาเช้ากินค่ำสมัยก่อน ไม่มีคำว่า มรดกในพจนานุกรมชีวิตทุก อ ย่ า งในชีวิต ต้องหามาเอง ทว่าคนรุ่นนี้เมื่อลืมตาอ้าปากได้และเป็นพ่อแม่ มักจะทำให้ลูกเสี ยคน โดยไม่ตั้งใจ

พ่อแม่จำนวนมากเก็บเงินเก็บทองไว้ โดยไม่ยอมใช้บอกว่าเก็บไว้ให้ลูกเหตุผลอาจเพราะ พ่อแม่ไม่ อ ย า ก ให้ลูก ผ่ า นความลำบาก เหมือนตัวเอง

การเตรียมทุก อ ย่ า งให้ลูกเหมือนสะท้อนสิ่งที่ตัวเอง อ ย า ก ได้ในวัย เ ด็ ก แต่มันกลับสร้างนิสัยไม่สู้งานหนักให้ลูกไปโดย ป ริ ย า ย

ไม่มีเงินเป็นปัญหา มีเงินก็เป็นปัญหา บางครั้งการมีเงินมาก อาจทำให้เลี้ยงลูก ย า ก ขึ้น เงินก็เหมือนไ ขมันในร่างกาย น้อยไปก็ไม่ดี มากไปก็อั น ต ร า ย (ในสังคมบูชาคนรวย) และการรวยทางลัดการอบรมสั่งสอนลูก

เดี๋ยวนี้ย าก ขึ้นเพราะสิ่งเร้ารอบตัวทางเดียวที่จะให้ลูกโตขึ้นแล้วยืนด้วย ลำแข้งของตัวเองได้ คือต้องสอนเรื่องวินัยการใช้เงิน และ ความอดทน

การรู้จักใช้ชีวิตและรับผิดชอบตัวเอง อ ย่ า สร้างปัญหาแก่สังคม ไม่พอกพูนด้วย ไ ข มั น แ ห่ ง วั ต ถุ นิ ย มมากเกินไป

พ่อแม่ต้องมองภาพกว้างและมองให้ออกว่า….

หากให้มากเกินไป จะทำให้ลูกไม่รู้จักหามาด้วยตัวเอง หรือไม่ ทำอะไรไม่เป็นเลยหรือเปล่า กลายเป็นรอแต่แบมือขออ ย่ า ง เดียว ความรักย่อมเป็นเรื่องดี แต่ต้องรักให้ถูกวิธีด้วย

คนรวยที่ฉลาดรู้ว่าการได้เงินเป็นเรื่องง่ายกว่าการใช้เงิน และคนที่ไม่รู้จักหาเงินมักใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือย คนที่รวยจากสมบัติที่ได้มาง่ายๆจากมรดกอาจจะข า ดความรู้สึกดีๆ ของการสร้างตัวด้วยตัวเองข าดความภาคภูมิใจของการหามาได้

และทักษะการแก้ปัญหาชีวิตมีตัว อ ย่ า งจริงไม่น้อย ที่คนรวยแบ่งสมบัติครึ่งหนึ่งให้องค์กรการกุศลและที่เหลือให้ลูกหลานเพื่อให้ลูกๆเรียนรู้ ที่จะยืนด้วยตัวเองและสร้างมันขึ้นมาใหม่

มหาเศรษฐีลำดับต้นๆของโลกอ ย่ า งวอร์เรนบัฟเฟตต์บอกว่า….

ลูกๆ ของเขาจะต้องแผ้วถางทางของพวกเขาเอง แน่นอนลูกๆของเขาก็รู้ว่าเขารอช่วยทุก อ ย่ า ง แต่ก็ต้องลงแรงทำงาน การให้เงินทองแก่ลูกหลาน ด้วยจำนวนที่มากพอสบายทั้งชีวิต เพียงเพราะพวกเขาเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย เป็นเรื่องอั น ต ร า ย

เพราะการให้อาจ ทำ ร้ า ย ลูกๆทางอ้อม บัฟเฟตต์จึงให้มรดกแก่ลูกหลานมากพอที่พวกเขารู้สึกว่าสามารถทำอะไรก็ได้แต่ไม่มากพอที่พวกเขาไม่ต้องทำอะไรเลย

เราต้องสอนค่านิยมชื่นชมบุคคล ที่สร้างตนเองจากศูนย์หาเงิน อ ย่ า ง สุจริตรู้คุณค่า ของการทำงานการสร้างตัว สิ่งที่ควรให้ลูกๆมากกว่าเงินก็คือความเอา ใจใส่รับรู้ กิ จ ก ร ร ม ที่ลูกทำเป็นเพื่อนกับลูก

นี่อาจเป็นสิ่งที่มีค่ากว่าการให้เงิน อ ย่ า ง เดียวตามสุภาษิตที่ว่า…สอนลูกจับปลา ไม่ใช่จับปลาให้ลูก

ที่มาคิดกลับด้าน

Facebook Comments